Bijeenkomsten
| 23 december 2011
30 november kwam het informeel netwerk LOB voor de 4e keer bijeen. Deelnemers waren LOB professionals, beleidsmakers en onderzoekers uit zowel het onderwijs- als arbeidsmarktdomein.We waren te gast bij het Ministerie van OCW. Dit verslag geeft een impressie van inhoud en sfeer.

Siegfried Willems (Euroguidance) lichtte kort de historie van het netwerk toe, waarna zijn collega Peter Luijten een beeld schetste van actuele initiatieven in andere Europese landen en het (voor lidstaten vrijblijvend te gebruiken) beleidskader waaraan momenteel hard wordt gewerkt in het European Lifelong Guidance Policy Network. Wat volgde waren een drietal presentaties, die aansloten op bovengenoemde thema's. De trekkers van de lopende stimuleringsplannen LOB in het VO (Karen Oostvogel) en MBO (Fieny Peerboom) deelden actuele ontwikkelingen in beide onderwijssectoren. Selwin Umar en Kelly-Ann Verbeem van UWV Werkbedrijf vertelden hoe het MBO lespakket is ontwikkeld; een good practice van regionale samenwerking.

Vervolgens is via een dialoogsessie kennis gedeeld op beide thema's. Een indruk van de oogst:
- de kern van succesvolle samenwerking op overgangen is vertrouwen. Vertrouwen ontstaat door het thema persoonlijk te maken, (fysieke) omstandigheden te creeren waarin loopbaanbegeleiders en andere stakeholders elkaar kunnen leren kennen (zoals bijvoorbeeld in het VM2 project) en vervolgens resultaatgericht ergens naar toe werken. Hoe verschillend initiatieven ook zijn, kritische succesfactor is altijd (een zekere mate van) regie.
Er werd een koppeling gemaakt met het andere thema. Professionalisering is niet alleen een zaak van normeren en certificeren, maar ook van het stimuleren van leren-van-elkaar onder professionals. Dit is een cultuurvraagstuk.
- Een deel van het gesprek over professionalisering ging erover of er één opleiding tot loopbaanbegeleider zou kunnen zijn (voor jongeren en arbeidsmarkt). Een experiment lijkt uit te wijzen dat gezamenlijke professionalisering mogelijk is. Daarbij kan wel gekeken worden naar het niveau van dienstverlening. Tegengeluiden dat een dergelijke gezamenlijke professionalisering niet wenselijk is waren er echter ook. Er zou in (scholen) eerst gekeken moeten worden naar specifieke functies/taken/rollen, om vervolgens de slag naar leven lang leren vorm te maken. Dit zou eerst in de hoofden van docenten een plek moeten krijgen; een paar docenten zouden zich kunnen specialiseren tot loopbaanbegeleider. Verder werd geconstateerd dat docenten in hun rol als loopbaanbegeleider/decaan/mentor niet worden begeleid. In de rest van het gesprek kwamen andere onderwerpen dan professionalisering aan de orde. Men wees op de Human Capital agenda (topsectoren) als een van de speerpunten voor loopbaanbegeleiding en intersectorale mobiliteit. Vanuit het bedrijfsleven werd duidelijk dat er een enorme honger is naar loopbaangesprekken, en dat EVC een fantastisch middel is om indien nodig vervolgstappen te maken.
Tot slot
Verschillende deelnemers hebben tijdens en na de bijeenkomst aangegeven dat het informeel netwerk LOB momenteel een eenduidig collectief doel mist. Dit is een belangrijk punt van aandacht en zal - in samenwerking met u als deelnemer - begin 2012 verder worden opgepakt. Een hieraan gerelateerde vraag is hoe aansluiting gevonden kan worden bij andere netwerken en initiatieven; verbinden en voorwaarden scheppen waardoor synergie kan ontstaan.








